New York Knicks, Philadelphia 76ers'ı 4-0'lık net bir seriyle süpürerek üst üste ikinci kez Doğu Konferansı Finalleri'ne yükseldi. Bu, efsanevi Patrick Ewing döneminden bu yana Knicks için bir ilk olma özelliği taşıyor. Yardımcı rolünü başarıyla üstlenen Karl-Anthony Towns ise üst üste üçüncü kez konferans finallerinde mücadele etme hakkı kazanırken, Joel Embiid'in bu seviyeye henüz ulaşamaması dikkat çekiyor.
Maçın kaderi ilk çeyrekte belli oldu. Knicks, NBA rekoru kırarak tek çeyrekte tam 11 üçlük isabeti buldu ve 43-24'lük skorla büyük bir avantaj yakaladı. Özellikle Miles McBride, ilk üç çeyrekte kaydettiği 7 üçlükle kulüp tarihinde bir rekora imza attı. Ancak bu serinin asıl ana hikayesi, iki dev pivot, Karl-Anthony Towns ve Joel Embiid arasındaki düelloydu.
Embiid, bugün 8/8 şut isabetiyle 24 sayı kaydetse de, sahadayken takımının -24 fark yediği görüldü. İlk çeyrekte kenara alındığında Philadelphia 76ers, 35-18 gerideydi ve maçın kontrolünü erkenden kaybetmişti. Towns ise 20 dakikada 7 şutta 5 isabetle 17 sayı üretirken, 10 asist yaparak Jokic'i bile kıskandıracak bir oyun kurucu performansı sergiledi.
Knicks maça müthiş bir başlangıç yaptı: Towns, Brunson'a bir üçlük pası verdi. Ardından Hart'a verdiği elden pasla bir başka üçlük geldi ve skor 8-4 oldu. Towns, VJ'in tamamlayıcı şutunu blokladı, Hart hızlı hücumda McBride'a pas attı ve skor 11-4'e geldi. Towns ve Brunson'ın sahte elden paslaşmasının ardından sol kanatta McBride'a boş bir üçlük fırsatı yaratıldı.
Embiid, Towns'a sırtını dönerek pota altında pozisyon alsa da, Hart topu çaldı ve McBride hızlı hücumda uzak mesafeden bir şutla durumu 17-6 yaptı. Towns, maçın başında 3 asist yaptı ve bir savunmadan hücuma dönüşen üçlük pozisyonunda rol aldı. Daha sonra Towns, Embiid'i uzaklaştırarak Brunson'a potaya penetre etme ve orta mesafeden turnike atma fırsatı yarattı ve skor 22-8 oldu.
Embiid, Towns'a karşı iki üçlük bulsa da, Towns hemen karşılık verdi: Önce Embiid'e bir üçlükle cevap verdi, ardından Embiid ile pick-and-roll oynayarak Maxey'nin savunma değiştirmesine zorladı ve potaya doğru penetre ederek bir atış daha yaptı. Sonrasında Knicks'e Miro girdi ve Towns saf bir dış şutör rolüne büründü. Orta sahada Georges ile eşleşti, pick-and-roll ile pota altına kadar inerek Embiid ile yüzleşti ve Miro'ya smaç pası verdi, skor 32-18 oldu.
76ers, Georges'u Towns'ın karşısına koydu. Towns, Georges'u dışarı çekerek Maxey'nin Embiid'in geri çekilme savunmasını takip etmesini sağladı ve bir üçlük daha geldi, skor 35-18 oldu. Knicks'in ilk çeyrekte kırdığı 11 üçlük rekoru büyük ölçüde şunlara dayanıyordu: Towns, Embiid'i üç sayı çizgisine çekerek elden paslar verdi, kanatlardan paslar dağıttı ve takım arkadaşlarının Embiid'in geri çekilme savunmasını cezalandırmasına olanak sağladı. İlk çeyrekte Towns, 5 sayı ve 5 asist ile o kadar özverili bir oyun sergiledi ki, Jokic bile onu takdir edecekti.
Bu sezondan önce Towns'ın playofflardaki en yüksek asist sayısı 5'ti. Bu playoffların ilk üç maçında toplamda 10 asist yapmış ve Knicks, Atlanta Hawks'a karşı 1-2 geriye düşmüştü. Ancak o zamandan beri Knicks yedi maçlık bir galibiyet serisi yakaladı. Towns'ın bu yedi maçtaki asist sayıları: 10, 6, 10, 6, 7, 7, 10. Her maçta önceki playofflardaki en yüksek asist sayısını aşmayı başardı. Towns, adeta Şengün, Sabonis ve Jokic'e dönüştü ve böylece Knicks durdurulamaz bir güç haline geldi mi?
Elbette, Towns'ın pas yeteneği Jokic kadar üstün değil, ancak Şengün ve Sabonis'ten bir adım önde: Kendisini en iyi uzun şutör olarak tanımlamış, hatta bir kez üç sayı şampiyonu olmuş, kariyer üçlük yüzdesi %40 ve hacmi de yeterli. Şutları Nowitzki'nin tek ayak üstü atışı, Jokic'in veya Bird'ün estetik şutları kadar değil, bu yüzden topu taşıyıp zorlama şutlar atmak onun güçlü yönü değil. Ancak topu yakalayıp sabit şut atmakta hızlı, isabetli ve nettir.
Bu, üç sayı çizgisinin tepesinde durduğunda gerçekten alan açabileceği anlamına geliyor. Bu seride, sabit şut tehdidi Embiid'i dışarı çekmeye yetti ve Philadelphia pota altını boşalttı. Böylece Jokic'in esrarengiz yüksek-alçak pas bağlantılarına ihtiyacı kalmadı; sadece boş alan yaratarak elden paslar vermek, Embiid'in geri çekilme savunmasını alt etmek için yeterli oldu.
Bu seride Knicks'in başka kahramanları da vardı elbette; örneğin Bridges'in boğucu savunması sayesinde Maxey, serinin hiçbir maçında %40 şut isabetiyle 20+ sayı atamadı. Brunson'ın serinin başından sonuna kadar gösterdiği dominant performans da göz kamaştırıcıydı, ki çoğu zaman Embiid'i zorlamaya yönelikti. OG'nin yokluğunda Hart'ın her alanda gösterdiği çok yönlü performans ve McBride'ın bugün kulüp tarihine geçen üçlük performansı da unutulmamalı.
Ancak anahtar eşleşme, Towns'ın yüksek postta bir oyun kurucu ekseni olarak takıma Embiid'i alt etme imkanı sağlamasıydı. Bu aynı zamanda Philadelphia'nın gelecekte yüzleşmesi gereken bir sorun. Bu sezon onlar için kesinlikle başarılı sayıldı; sezon başında Embiid ve Georges'un sakatlıkları nedeniyle Philadelphia medyası tarafından VJ'i geliştirecek bir geçiş yılı olacağı sorgulanmıştı. Georges cezalıyken, kaç kişi onların Celtics'i yenerek Doğu Konferansı Yarı Finalleri'ne kadar geleceğini hayal edebilirdi ki? Ancak bu seri aynı zamanda şunu da gösterdi:
Maxey olağanüstü, ancak bir yıldız oyuncu olarak Doğu'yu tek başına geçmeye yeterli değil. VJ hala genç. Georges, playofflarda üçüncü seçenek olarak beklentilerin üzerinde bir performans sergiledi, ancak nihayetinde 2019'daki Georges değil. Ve Embiid...
Celtics'e karşı yedinci maçta kariyerinin en iyi performanslarından birini sergileyerek Philadelphia'nın tur atlamasını sağladı. Ancak Celtics'in Vucevic ve Keita'sı yerine Knicks'in çift pivotuyla karşılaştığında sorunları ortaya çıktı. Celtics'in ikilisi Oubre ve Georges tarafından engellenirken, Embiid'i ateşleyemediler. Ancak Brunson bunu yapabildi: Böylece Philadelphia, Celtics'e karşı 3-0'dan geri dönerek üst üste üç maç kazanmışken, Knicks'e karşı üst üste 4 maç kaybetti.
Fark şuydu: Maxey, Knicks savunmasını aşamadı ve Embiid, Knicks'in dış şut atan oyun kurucu grubunu ve Towns'ın oyun kuruculuğunu durduramadı veya onlara ayak uyduramadı. Eğer Towns hala önceki Towns olsaydı, Knicks muhtemelen zorlu bir mücadeleye girerdi. Ancak Towns, bir şutörden bir top dağıtıcıya dönüştüğünde, Brunson ve McBride gibilerin onun üzerinden skor üretmesine izin verdiğinde, Embiid'in ne kadar hantal bir fil olduğu ortaya çıktı. Ağır zırhlı mızraklı süvariler onu yıkamasa da, hafif ateş gücüyle kuşatılarak avlanabilirdi.
Philadelphia, gelecekteki kadro yapısını yeniden gözden geçirmeli. Towns'ın bu dönüşümü ise bu sezonki playoffların şimdiye kadarki en ilginç hikayesi: Asist yapmaya başladığından beri Knicks, 1 galibiyet-2 mağlubiyetten 7 maçlık bir galibiyet serisine ulaştı. Bir pivot olan Towns, Knicks'in asist kralı oldu ve şu anda bu playofflarda en çok asist yapan üçüncü oyuncu, önünde sadece Cunningham ve LeBron var. Daha da önemlisi: Towns, takımın ana hücum silahı olduğunda her yıl ilk turda elenirken, yardımcı rolünü kabul ettikten sonra son üç yılda Edwards ve Brunson'a destek vererek üst üste üçüncü kez konferans finallerine yükseldi. Embiid ise henüz konferans finallerine bile ulaşamadı.
Yorum & Analiz
New York Knicks'in Philadelphia 76ers karşısındaki 4-0'lık süpürmesi, sadece bir galibiyet serisi değil, aynı zamanda NBA'deki modern basketbolun ve oyuncu gelişiminin önemli bir göstergesi oldu. Karl-Anthony Towns'ın oyuna yaklaşımındaki stratejik değişim, serinin kilit noktasıydı. Yıllarca pota altında skor yükünü çeken, hatta "en iyi şutör uzun" iddiasında bulunan bir oyuncunun, top dağıtıcı rolüne soyunması ve bu rolde sergilediği istikrarlı performans, Knicks'in hücum dinamiğini tamamen değiştirdi. Bu dönüşüm, taktiksel açıdan Embiid gibi pota altında dominant ancak dış savunmada hantal kalabilen pivotlara karşı nasıl bir "panzehir" geliştirilebileceğini gösterdi.
Seriye derinlemesine bakıldığında, Knicks'in kolektif savunması ve dış şut tehdidinin yanı sıra, Brunson'ın liderliği ve Hart'ın çok yönlülüğü de ön plana çıktı. Ancak Towns'ın sahayı açan, elden paslarla oyun kuran ve rakip pivotu dışarı çeken rolü, Brunson ve McBride gibi şutörlerin daha etkili olmasına olanak tanıdı. Embiid cephesinde ise, bireysel olarak olağanüstü skor üretmesine rağmen, savunma tarafındaki açıkları ve takım arkadaşlarını oyuna dahil etme konusunda Towns'ın gerisinde kalması, 76ers'ın çöküşünü hızlandırdı. Bu durum, Philadelphia'nın kadro mühendisliğini ve Embiid'in yanına nasıl bir yardımcı kadro inşa etmeleri gerektiğini bir kez daha sorgulatıyor. Modern NBA'de tek boyutlu bir süperstar olmak, takım başarısı için yeterli olmayabiliyor.
Towns'ın asist istatistiklerindeki bu patlama, onun oyun zekasının ve adapte olabilme yeteneğinin bir kanıtı. Bu, sadece Knicks için değil, ligdeki diğer uzun oyuncular ve takımlar için de bir model teşkil edebilir. Artık pivotlar sadece skor atmak veya ribaund almakla yetinmiyor; oyun kurma, alanı açma ve takım arkadaşlarını besleme becerileri de kritik öneme sahip. 76ers için ise bu erken veda, Maxey'nin gelişimine rağmen Embiid'in etrafındaki kadronun ve sistemin şampiyonluk için yeterli olmadığını net bir şekilde ortaya koydu. Gelecek sezon için önemli kararlar almaları gerekecek ve Towns'ın bu dönüşümü, belki de onlara yeni bir "pivot" noktası sunabilir.
